(034) 35-35-527

Logopedia

„Chodzi mi o to, aby język giętki powiedział wszystko co pomyśli głowa”

                                                                                                              [Juliusz Słowacki]

 

 

 


GODZINY  PRACY  LOGOPEDY

  Poniedziałek Wtorek Środa Czwartek Piątek
8.15 – 9.00 Przed. Jeżowa Przed. Ciasna
5-l
Przed.Ciasna

6-l

Przed. Glinica

 

Przed.Ciasna

4-l

9.30 – 10.15         Przed. Ciasna
3-l
10.45-11.15       Rewalidacja  
10.45-11.45     Rewalidacja    
11.15-12.15       Rewalidacja  
12.15-13.00   Przed. Zborowskie      
13.00-13.30   Rewalidacja      

 

 



Praca logopedy polega na prowadzeniu ćwiczeń logopedycznych, m.in.:   

–    oddechowych,

–    głosowych,

–    logorytmicznych,

–    słuchowych,

–     artykulacyjnych

–    leksykalnych.

 

Podczas prowadzonych przeze mnie zajęć, staram się połączyć naukę z zabawą i ruchem. Ważną rolę odgrywa także motywacja dzieci, dlatego nagradzam nie tylko pozytywne wyniki, ale też chęć do ćwiczeń i wytrwałość.

 

  •   We wrześniu każdego roku szkolnego, prowadzone są przesiewowe badania mowy wszystkich dzieci. Następnie dzieci  zakwalifikowane są na terapię grupową w zależności od indywidualnych potrzeb.
  •   Na  podstawie badań logopedycznych zostaje sformułowana diagnoza logopedyczna
    i opracowany grupowy i indywidualny plan terapii dla każdego dziecka.
  • Terapia prowadzona jest  w grupach czteroosobowych.
  •   Proszę, by dzieci w dniu zajęć przynosiły zeszyty i teczki
    i pozostawiały je w swoich szafkach w szatni.

 

      W pozostałe dni zeszyt i teczka powinny być w domu, aby rodzice mogli wykonywać z dzieckiem zalecone ćwiczenia.

 

 

 

Drodzy Rodzice!

     Pamiętajcie, że najistotniejszym elementem terapii logopedycznej jesteście WY!
Bez codziennych, systematycznych ćwiczeń, same spotkania z logopedą nie przyniosą dużych efektów.
    
Logopeda bowiem ma za zadanie ukierunkować, wspomagać i wspierać rodziców w terapii dziecka.
Zachęcam zatem do powtarzania i utrwalania materiału z zajęć, ponieważ bez utrwalonego materiału nie można przejść do kolejnego etapu ćwiczeń.

Wystarczy kilka minut ćwiczeń, które warto wplatać w codzienne czynności, np.
w drodze do przedszkola, na spacerze, przed lustrem po umyciu zębów.

Dzieci, które uczęszczają na terapię robią widoczne postępy w rozwijaniu mowy, szczególnie te, które mają wsparcie i pomoc w rodzinie.

 

Dla dobra dziecka i osiągnięcia sukcesu w terapii zachęcam do jak najczęstszych indywidualnych kontaktów z logopedą poprzez rozmowę lub korespondencję w zeszycie logopedycznym.

 

Logopeda

Mariola Siwiaszczyk

 

 

 

Kącik dla rodziców

 

Drodzy Rodzice Pamiętajcie!

  • Zwracajcie się do dziecka nie spieszczając wypowiadanych słów.
  • Codziennie poświęcajcie czas na rozmowę i głośne czytanie.
  • Nie wymagajcie zbyt wczesnego wymawiania poszczególnych głosek; dziecko zmuszane do artykulacji zbyt trudnych dla niego głosek zacznie je deformować.
  • Jeśli niepokoi was cokolwiek w wymowie dziecka należy skonsultować to ze specjalistą.
  • Notujcie w zeszycie ćwiczeń wszystkie sukcesy i trudności terapii mowy, dzięki temu logopeda może udzielić dokładniejszych wskazówek, lub odpowiednio modyfikować ćwiczenia aby terapia była bardziej efektywna.
  • Wykażcie cierpliwość jeśli dziecku coś nie wychodzi, nie zniechęcajcie się.
  • Nie poprawiajcie ciągle dziecka  jeśli np. powie dziewczynki stoiły…., powtórzcie po nim ale poprawnie: -tak, masz racje dziewczynki stały…, oraz nie komentujcie głośno trudności artykulacyjnych dziecka, to ważne dla jego poczucia akceptacji.
  • Nie czekajcie, myśląc że dziecko wyrośnie z wady wymowy – to nie możliwe.
  • Nie jest prawdą, że trzylatek może nie mówić, lub że chłopcy później opanowują tę umiejętność – nie traćcie czasu na czekanie, wcześnie rozpoczęta i odpowiednio ukierunkowana terapia oszczędzi dziecku wielu problemów.

Czynniki mogące wpływać na powstawanie wad wymowy:

  • Zbyt długie używanie smoczka.
  • Zbyt długie picie przez smoczek/ kubek niekapek.
  • Zbyt długie podawanie dzieciom rozdrobnionych, przetartych pokarmów.
  • Negatywne wzorce w otoczeniu dziecka.
  • Nieprawidłowe oddychanie – torem ustnym.
  • Ssanie palca, warg, policzka.
  • Rozległa próchnica.
  • Obniżona sprawność narządów artykulacyjnych.

Dodatkowo podaję  przykłady ćwiczeń usprawniających narządy artykulacyjne

Ćwiczenia logopedyczne

Aby usprawnić język:

  • mlaskamy,
  • układamy język w rurkę,
  • kląskamy (jak robi konik?),
  • wypychamy językiem policzki,
  • układamy język w „koci grzbiet”,
  • wsuwamy język pod górną i dolną wargę,
  • przesuwamy język na boki w jamie ustnej,
  • dotykamy czubkiem języka kolejnych zębów,
  • formujemy język szeroko i wąsko w jamie ustnej,
  • przesuwamy czubek języka zygzakiem po podniebieniu,
  • przesuwamy czubek języka od górnych zębów wzdłuż podniebienia.

 

Aby usprawnić wargi:

  • cmokamy,
  • parskamy, prychamy,
  • na przemian robimy „dzióbek” i rozszerzamy usta,
  • wydymamy, zaciskamy, rozluźniamy, masujemy wargi palcami,
  • układamy wargi jak do wymawiania samogłosek: A, O, U, E, Y, I,
  • przy zaciśniętych zębach, naprzemiennie zakładamy wargi na siebie.

Aby usprawnić policzki:

  • poruszamy policzkami jak żaba,
  • napinamy policzki wraz z wargami,
  • wydymamy je i wciągamy do wewnątrz,
  • masujemy policzki dłońmi, okrężnymi ruchami.

Aby łatwiej uzyskać głoski SZ, CZ, Ż, DŻ:

  • cofamy czubek języka wzdłuż podniebienia,
  • czubkiem języka dotykamy wałka dziąsłowego,
  • czubkiem języka kreślimy kółka na podniebieniu miękkim,
  • czubkiem języka dotykamy na przemian dwóch górnych ostatnich zębów,
  • próbujemy dmuchać na czubek języka uniesiony do podniebienia, równocześnie przyciskając policzki dłońmi (język nie może przywierać do podniebienia, żeby powietrze nie przedostawało się bokami).